Το ισόγειο Χαγιάτι (στα τουρκικά σημαίνει ζωή, δραστηριότητα) είναι ένας πλακόστρωτος, ημι-υπαίθριος χώρος. Στέγαζε τον φούρνο, το μαγειρείο, το πλυσταριό και τις καθημερινές δραστηριότητες του νοικοκυριού. Οι υποδομές αυτές δε σώζονται και ο χώρος έχει διαμορφωθεί πλέον ως εκθεσιακός.

Έξω από την ανοιχτή κιονοστοιχία, υπάρχει μια μακρόστενη αυλή. Ο ψηλός, πετρόχτιστος τοίχος γύρω της διασφάλιζε την ιδιωτικότητα του γυναικωνίτη.

Απέναντι από την είσοδο των γυναικών υπάρχει μία κρήνη, στην οποία είναι ενσωματωμένος ένα μαρμάρινος αρχαίος κιονίσκος. Το γεγονός ότι το κτίριο ήταν η μοναδική κατοικία της πόλης που διέθετε ιδιωτική κρήνη, πιστοποιεί την οικονομική ευμάρεια του ιδιοκτήτη. Το νερό πήγαζε από τα όρη της Λεκάνης και διοχετευόταν στην Παλιά Πόλη της Καβάλας, μέσω ενός μακρού δικτύου ύδρευσης και του παλιού Υδραγωγείου (Καμάρες).

Ένα τμήμα του χαγιατιού καταλαμβάνεται από το κελάρι, το δάπεδο του οποίου ήταν αρχικά στρωμένο με χώμα για να διατηρεί τον χώρο δροσερό και τις προμήθειες φρέσκες. Στον χώρο διαμορφώθηκαν οι τουαλέτες των επισκεπτών.