Στις αρχαίες ερήμους της Μέσης Ανατολής γεννήθηκε και αναπτύχθηκε η αρχαιότερη φυλή αλόγων, το αραβικό άλογο. Σύμφωνα με έναν θρύλο των Βεδουίνων, ο Θεός έπλασε το άλογο από τους τέσσερις ανέμους. Χάρισε στο ζώο ψυχή από τον Βορρά, δύναμη από τον Νότο, ταχύτητα από την Ανατολή και ευφυΐα από τη Δύση. Σύμφωνα με μια άλλη ιστορία των Βεδουίνων, όταν ο Θεός έπλασε το άλογο, είπε: «Σε έπλασα όπως δεν έπλασα κανένα άλλο πλάσμα. Όλοι οι θησαυροί της γης βρίσκονται ανάμεσα στα μάτια σου. Θα κουβαλάς τους φίλους μου στη ράχη σου. Η σέλα σου θα είναι ο τόπος της προσευχής σε μένα. Και θα πετάς χωρίς φτερά και θα νικάς χωρίς να κρατάς σπαθί».
Αν και η καταγωγή του αραβικού αλόγου χάνεται στην άμμο των αρχαίων ερήμων, οι περισσότεροι ερευνητές συμφωνούν ότι προέρχεται από την περιοχή της Αραβικής Χερσονήσου. Οι φυλές των Βεδουίνων αναγνωρίζουν μια κοινή ιστορία με τα αραβικά άλογα από το 3000 π.Χ. περίπου. Οι νομάδες χρησιμοποιούσαν τα άλογα για να μεταφέρουν φορτία και για να επιτίθενται σε αντίπαλες φυλές. Συχνά έβαζαν τα άλογα μέσα στη σκηνή της οικογένειας, για να τα προφυλάξουν και να τα προστατέψουν από κλοπή. Μάλιστα, πολλά καθαρόαιμα αραβικά άλογα έχουν ονόματα που αρχίζουν με «Bint» ή «Ibn». Τα προθέματα αυτά αποδίδουν περίπου τις λέξεις των Βεδουίνων για «κόρη του» ή «γιος του». Η αντοχή και η τόλμη της φυλής οφείλονται στο ξηρό κλίμα και στο σκληρό περιβάλλον όπου αναπτύχθηκε. Ως ανθεκτικά άλογα, ζουν πολλά χρόνια.
Τα αραβικά άλογα έχουν συμπαγές σώμα που δείχνει δύναμη και ταχύτητα. Η πλάτη τους είναι κοντή και, ιδανικά, έχουν κεκλιμένους ώμους και δυνατά οπίσθια. Έχουν επίσης κομψό, τοξωτό λαιμό, λεπτή μεταξένια χαίτη και σφηνοειδές κεφάλι. Η σωματική τους διάπλαση φανερώνει φινέτσα, δύναμη, ευκινησία και κομψότητα. Σε σύγκριση με πολλά άλλα άλογα, τα αραβικά είναι μικρόσωμα. Η εξαιρετική ενεργητικότητα, η ευφυΐα και ο ήπιος χαρακτήρας τους επιτρέπουν στους αναβάτες να διακρίνονται σε ιππικά αθλήματα και διοργανώσεις. Η δύναμη των αραβικών αλόγων είναι θρυλική, όπως και το θάρρος και η αφοσίωσή τους. Ήταν πολεμικά άλογα των Ασσυρίων, των Χετταίων και των Αιγυπτίων.
Τα ορμητικά πολεμικά άλογα ήταν δημοφιλές θέμα στην τέχνη της αρχαίας Αιγύπτου και της Μεσοποταμίας, όπου συχνά απεικονίζονταν να σέρνουν άρματα στον πόλεμο ή στο κυνήγι. Άλογα με ανατολικά χαρακτηριστικά εμφανίζονται και βορειότερα, σε έργα τέχνης της αρχαίας Ελλάδας και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Στη διάρκεια της ιστορίας, τα αραβικά άλογα διαδόθηκαν σε όλο τον κόσμο μέσα από τον πόλεμο αλλά και το εμπόριο. Έτσι, χάρισαν την κομψότητα, τη ζωντάνια και την ευφυΐα τους σε όλες σχεδόν τις μεγάλες φυλές αλόγων, και στις ευρωπαϊκές. Πήραν μέρος στις Σταυροφορίες, ενώ και το περίφημο άλογο του Ναπολέοντα, ο Μαρένγκο, ήταν αραβικό.
Η φυλή του αραβικού αλόγου διαδόθηκε ευρέως στην Ευρώπη, κυρίως την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Οθωμανοί απέκτησαν πολλά αραβικά άλογα μέσω του εμπορίου, της διπλωματίας και του πολέμου. Ίδρυσαν επίσης δικά τους ιπποτροφεία για να εφοδιάζουν το ιππικό τους. Αρκετοί Οθωμανοί ηγέτες, όπως ο περίφημος Μοχάμετ Άλι Πασάς της Αιγύπτου, συγκέντρωναν καθαρόαιμα αραβικά άλογα που είχαν εκτραφεί στην έρημο. Μέσω των Οθωμανών, αραβικά άλογα συχνά πωλούνταν, ανταλλάσσονταν ή προσφέρονταν ως διπλωματικά δώρα σε Ευρωπαίους. Μια ακόμη μεγάλη εισροή αραβικών αλόγων στην Ευρώπη σημειώθηκε το 1522, όταν οι Οθωμανοί έστειλαν στην Ουγγαρία 300.000 ιππείς με άλογα που είχαν αρπάξει σε επιδρομές στην Αραβία. Το 1529 οι Οθωμανοί έφτασαν ως τη Βιέννη, όπου τους σταμάτησαν οι πολωνικοί και οι ουγγρικοί στρατοί. Τα άλογα του ηττημένου οθωμανικού ιππικού αιχμαλωτίστηκαν και ορισμένα χρησιμοποιήθηκαν για διασταυρώσεις με φυλές της ανατολικής Ευρώπης.
Η φήμη και το κύρος των αραβικών αλόγων παραμένουν θρυλικά, πολύ μακριά από την Αραβική Χερσόνησο και αιώνες μετά τη νομαδική ζωή των πρώτων Βεδουίνων. Μέχρι σήμερα, τα αραβικά άλογα είναι πολύτιμο απόκτημα και πηγή υπερηφάνειας για τους ιδιοκτήτες τους.