Το χαγιάτι του ισογείου (στα τουρκικά σημαίνει ζωή, δραστηριότητα) είναι ένας λιθόστρωτος, ημιυπαίθριος χώρος. Εδώ βρίσκονταν ο φούρνος, η κουζίνα και το πλυσταριό, και εδώ γίνονταν οι καθημερινές δουλειές του νοικοκυριού. Οι εγκαταστάσεις αυτές δεν σώζονται και ο χώρος έχει διαμορφωθεί ως εκθεσιακός.

Έξω από την ανοιχτή κιονοστοιχία υπάρχει μια επιμήκης αυλή. Ο ψηλός πέτρινος τοίχος γύρω της εξασφάλιζε την ιδιωτικότητα των γυναικείων διαμερισμάτων.

Απέναντι από την είσοδο των γυναικών υπάρχει μια κρήνη, στην οποία είναι ενσωματωμένος ένας αρχαίος μαρμάρινος κίονας. Το γεγονός ότι το κτίριο ήταν η μόνη κατοικία της πόλης με δική της κρήνη πιστοποιεί την οικονομική ευμάρεια του ιδιοκτήτη του. Το νερό ερχόταν από το όρος Λεκάνη και διοχετευόταν στην Παλιά Πόλη της Καβάλας μέσα από ένα μακρύ σύστημα ύδρευσης και το παλιό υδραγωγείο (Καμάρες).

Μέρος του χαγιατιού καταλαμβάνει το κελάρι, το δάπεδο του οποίου ήταν αρχικά χωμάτινο, ώστε ο χώρος να μένει δροσερός και οι προμήθειες φρέσκες. Το κελάρι μετατράπηκε σε τουαλέτες επισκεπτών.