Η σκάλα του χαγιατιού στο ισόγειο οδηγεί στον όροφο των γυναικείων διαμερισμάτων. Ο χώρος αυτός συνέδεε όλα τα δωμάτια των γυναικείων διαμερισμάτων: την αίθουσα υποδοχής, τον οντά, το χαμάμ και έναν τυφλό διάδρομο που πιθανότατα χρησίμευε ως μικρή αποθήκη. Αυτός ο φωτεινός και ευρύχωρος χώρος ήταν το κέντρο της καθημερινής ζωής της οικογένειας τους καλοκαιρινούς μήνες.

Αρχικά ο χώρος ήταν ημιυπαίθριος και προστατευόταν από ξύλινα καφασωτά. Τα τζάμια στα εξωτερικά παράθυρα προστέθηκαν αργότερα για προστασία. Αντίθετα, τα εσωτερικά παράθυρα, που χωρίζουν τον χώρο από τα επιμέρους δωμάτια, παραμένουν ίδια.

Στο κέντρο του εξωτερικού τοίχου, πάνω σε ένα ξύλινο ράφι, σχηματίζεται ένας νιπτήρας. Εκεί τοποθετούσαν κανάτες με νερό, ώστε η κυκλοφορία του αέρα να το κρατά δροσερό. Το δάπεδο του χώρου είναι εν μέρει υπερυψωμένο και σχηματίζει ένα χαμηλό βάθρο, τον σοφά. Εδώ βρίσκεται η μοναδική πόρτα του σπιτιού που συνέδεε τα γυναικεία με τα ανδρικά διαμερίσματα.