Κισσός
Επιστημονική ονομασία: Hedera
Οικογένεια: Araliaceae
Περίοδος ανθοφορίας: αρχές φθινοπώρου
Περιγραφή
Ο κισσός είναι αειθαλής, μακρόβιος θάμνος, αναρριχώμενος ή έρπων. Τα φύλλα του είναι κατ’ εναλλαγή διατεταγμένα και έχουν διάφορα σχήματα, συχνά στο ίδιο φυτό: μακρύμισχα, ωοειδή, τριγωνικά, ρομβοειδή ή καρδιόσχημα. Ο αναρριχώμενος κισσός σχηματίζει μικρές εναέριες ρίζες, που βοηθούν το φυτό να στηρίζεται καθώς σκαρφαλώνει σε διάφορα στηρίγματα. Ο καρπός του είναι συνήθως μαύρος, με 2 έως 5 σπέρματα. Το πιο γνωστό είδος στην Ελλάδα είναι το Hedera helix (ἕλιξ = έλικας). Ο κισσός αναπτύσσεται καλύτερα σε σκιερές θέσεις, σε μέτρια υγρά, ουδέτερα ή αλκαλικά εδάφη.
Χρήσεις & ιστορία
Ο κισσός φυτεύεται για να σκαρφαλώνει σε πέργκολες, φράχτες και τοίχους ή για να καλύπτει εδάφη. Εκτός από διακοσμητικός, έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες: τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση αναπνευστικών προβλημάτων.
Στην αρχαία ελληνική μυθολογία συνδέεται με τον θεό του κρασιού και της έκστασης, τον Διόνυσο ή Βάκχο. Όταν ο Δίας, ο πατέρας των Ολύμπιων θεών, επιτέθηκε στη Σεμέλη, τη θνητή μητέρα του Διονύσου, η γη έβγαλε κισσό στους κίονες του ανακτόρου για να προστατέψει τον νεογέννητο θεό από τις φλόγες που κατέκαψαν το ανάκτορο. Από τότε ο Διόνυσος εμφανίζεται στην ελληνορωμαϊκή εικονογραφία στεφανωμένος με κισσό, ενώ και οι ακόλουθοί του, οι μαινάδες, οι σάτυροι, ο Σιληνός και ο Πάνας, στολίζονταν με στεφάνια από κισσό.